قهرماني ليگ داخلي كه سهل است، اگر قرار باشد استقلال با اين وضع قهرمان جام باشگاه‌هاي جهان نيز شود، ارزشش را ندارد. بي‌صاحب بودن اين تيم تنها به‌خاطر يك چيز ادامه دارد و آن هم وارد نكردن خللي در مسير قهرماني. واقعاً چه مقامي و كدام قهرماني؟ به‌خاطر چند صد گرم فلز تزيين شده و يا حضور در مسابقات آسيايي - كه تضميني براي آن، حتي در صورت قهرمان شدن استقلالي‌ها نيز وجود نخواهد داشت- ! اعتبار اين تيم كه ذره‌ذره جمع شده است، خروار خروار نيست و نابود شده و خواهد شد.
مسير به‌گونه‌اي پيش مي‌رود كه از اين تيم بزرگ، تنها يك نام باقي بماند و بس. مگر اين همه قهرماني كه استقلال كسب كرده است، چه عزت و شرفي براي اين تيم رقم زده كه اگر اين اتفاق نيفتد، تمام آن آبرو از بين برود؟ اگر قرار بود كه استقلال و پرسپوليس به‌خاطر جام‌هاي‌شان، در دل مردم جا باز كنند و براي خود تاريخي را رقم بزنند كه خيلي زودتر از اينها بايد در اين دو باشگاه تخته مي‌شد. چرا كه در چنين مقطع چند ساله، آنها از رسيدن به رتبه‌هاي نخست ايران بازماندند اما ذره‌اي از اعتبار و غرور سرخابي كم نشد.
كجا به‌خاطر داريد كه در سر تمرين اين دو تيم، ديگري مشت حواله ديگري كند و او هم با ناسزا جواب او را بدهد؟ در كجاي تاريخ پر‌افتخار استقلال، ثبت شده كه سرمربي تيم، پيراهن تيم مقابل را در رختكن و در جلوي چشمان شاگردانش - كه چشم‌شان بر روي سرمربي تيم است و از او الگوبرداري مي‌كنند - پاره‌پاره كند؟ آخر اين چه وضعي است كه يك مربي خارجي كه دوره كارش در استقلال به 6 ماه نيز نمي‌رسد، اين‌چنين ابتدا اين تيم را تحقير مي‌كند و سپس به‌خاطر پاس نشدن چك چند صد هزار يورويي‌اش - كه چند ساعت و چند روز ديرتر به دستش رسيد - بر سر كل مجموعه اين تيم، با تمام وجود منت مي‌گذارد؟!
دشنه‌هايي كه در اين چند روزه بر سر تمرينات اين تيم از غلاف خارج شده است، سر و صورت چه كساني را هدف گرفته؟ باور كنيد، اين تيغ‌ها، خواسته يا ناخواسته، سينه اعتبار و آبرويي را نشانه گرفتند كه نه ما، نه آنها و نه رئيس‌هاي محترم‌شان براي اين تيم رقم زده‌ايم، بلكه حاصل سال‌ها پاكي و نجابت مجموعه تيم است.
مطمئن باشيد كه جاي ديگري اين چاقوها در حال تيز شدن است. بد‌بختي و آوارگي به حدي رسيده است كه همه‌كاره اين روزهاي استقلال نيز، از تيزي آنها مصون نمي‌ماند. هر‌چقدر مديريت سرخابي، از لحاظ مالي و اداري مشكل بود؛ حالا بايد مشكل تامين را نيز به آنها افزود. شايد از اين پس، هر‌كدام از مديران استقلال بايد با زره و كلاه خود جابه‌جا شوند تا بتوانند به كارهاي باشگاه رسيدگي كنند!
اگر همين الان اين تيم را به بيمارستان برسانيم، دير است! خوره‌اي كه به جان تيم افتاده، خون زيادي را خورده است. باور كنيد كه اگر از اكثر بازيكنان استقلال، درباره وضعيت كنوني تيم‌شان سوِال بپرسيد، حاضر هستند كه حتي قهرماني را نيز از دست بدهند اما از اين گرداب بي‌صاحب بودن رها شوند.
اگر اين تيم، مدير پيدا كند، نه تنها شانسش براي قهرماني كم نخواهد شد؛‌ بلكه ساماني نيز خواهد گرفت و چه بسا خيلي ساده‌تر جاده قهرماني را طي كند.كيومرث هاشمي در مصاحبه‌اي پس از آن ضيافت شام معروف، معرفي هيات مديره و طبعاً مدير‌عامل جديد استقلال را تنها منوط به يك شرط دانست، <وقوع شرايط ويژه> و اينك آن شرايط ويژه، چه بسا ويژه‌تر! از آن نيز فرا رسيده است. لطفاً تا هنوز نفس مي‌كشد، كاري كنيد!