يكي از بينندگان «بازتاب» در پيامي چنين نوشته است:
يك دختر بچه دياليزي در نامه‌اي به رئيس‌جمهور خواستار رفع مشكلات بيماران دياليزي و رفع معضل دستگاه‌هاي فرسوده و قديمي دياليز شد.

متن نامه زهرا 10 ساله را مي‌خوانيد:
آقاي رئيس‌جمهور سلام

من زهرا 10 ساله هستم. كلاس پنجم ابتدايي تو يكي از مدارس جنوب شهر. چهار ساله بودم كه هر دو كليه‌ام را از دست دادم. از همان موقع بود كه يك دفعه درد وحشتناك سوزن‌هاي بزرگ را در دست‌هاي كوچكم احساس كردم. دردي كه هميشه تمام وجود من و بچه‌هاي همسن و سال را روي تخت دياليز ريش ريش مي‌كند.

الان هم روي تخت دياليز و با دلي شكسته دارم اين نامه را براتون مي‌نويسم. راستي مي‌دونين چرا تصميم گرفتم اين نامه را براي شما بنويسم، ‌دليلش اينه كه دلم براي پدرم مي سوزه، نمي‌خوام بيشتر از اين بخاطر اين كه نمي‌تونه برام كاري انجام بده خجالت زده ببينمش.

راستي اجازه مي‌دين شما رو بابا صدا بزنم تا راحت‌تر حرفهامو بزنم. با اين كه نمي‌دونم به دستتون مي‌رسه يا نه. اما دلم روشنه كه شما حتما به فكر بچه‌هاي همسن و سال ما هستين و يه كاري برامون انجام مي‌دين.

دكترها و پرستاراي مهربون ميگن اگر اين سوزن‌ها و دستگاه‌ها نبود ما هم نبوديم، چرا كه همين زندگي سخت و دردناك فقط با هفته‌اي سه بار دياليز امكان پذيره.

آقاي رئيس‌جمهور امروز تصميم گرفتم حرف‌هاي دل خودم و دوست‌هاي مثل خودم را براتون بگم. آخه خانم معلممون ميگه شما ياور مظلوم‌ها و بي پناه‌ها هستين. به خداي آسمون‌ها و زمين، به خداي قشنگي‌ها و دل‌هاي پاك و آسموني، به خداي مهربوني و ايثار و به رنگين كمان فداكاري، به خداي همه خوبيها، ما بچه‌هاي دياليزي اين قدر درد داريم كه نمي‌دونم از كجاش و كدومش براتون بگم.

بابا جون باور كنين هميشه حسرت به دل خوردن آبم و افسوس بازي كردن با بچه‌ها و دوستام مي‌خورم، چون كه بيماري تا مغز استخوانم جلو رفته و پوكي استخوان هم دارم، تنگي نفس و آسم هم هميشه با منه.

براي اينكه هفته‌اي سه بار دياليز بشم يك لوله بزرگ به اسم فيستول، داخل رگ دستم گذاشته‌اند. به خاطر همين هيچ وقت نمي‌تونم پيراهن آستين كوتاه بپوشم. به خدا اين قدر دوست داشتم هم اندازه بچه‌هاي هم سنم بودم، هميشه با خودم فكر مي‌كنم چرا داروهاي من تموم نميشه؟ چرا داروهاي من اين قدر زياده هميشه بچه‌ها كه از تعطيلات بر ميگردن از مسافرت‌هايشان تعريف مي‌كنن ولي من فقط غصه مي‌خورم چون كه دياليز لعنتي نمي‌ذاره ما يه مسافرت بريم به همين خاطر من هيچ چيزي براي گفتن ندارم.

باباجون يه شبي كه از دياليز بر مي‌گشتم وقتي سوار اتوبوس شديم مامانم خيلي خسته بود سرش را گذاشت روي صندلي، به مامانم گفتم، مامان مي‌دوني من چه آرزويي دارم؟ مامانم گفت: چه آرزويي؟ گفتم من آرزو دارم وقتي كه بزرگ شدم و ازدواج كردم خدا به من دو تا بچه بده عين خودت، اولي پسر باشه و سالم ولي بچه دومم يك دختر دياليزي باشه، مامانم با تعجب پرسيد چرا؟ گفتم به خاطر اينكه بتونم احساس تو رو بفهمم، ميدونين مامانم به من چي گفت: گفت: دخترم اميدوارم تو هيچ وقت از دل من با خبر نشي هميشه به مامانم مي‌گم اگه من مريض نبودم ما خانواده خوشبختي بوديم، ولي مريضي من باعث شده خوشبختي شما از بين بره.

تمام بچگي من به بيماري گذشت، جواني پدر و مادرم در بيمارستان نابود شد و برادرم در تنهايي زندگي كرد، به خدا من از پدر و مادرم خجالت مي‌كشم چون پدرم هرچه كار مي‌كنه براي قرص‌هاي من خرج مي‌كنه.

بعضي وقتا كه با خدا حرف مي‌زنم ميگم خدايا چرا منو مريض آفريدي، چرا من مثل دوستام سالم نيستم؟ اما حالا كه مريضم كمكم كن، كمكم كن كه يك پيوند خوب بشم، آرزو دارم كه يه روزي بتونم آب بخورم، راحت بازي كنم، با مامان و بابا و داداشم به مسافرت برم و ديگه دارو نخورم. لازمه بگم كه من از نظر خوني يك بيمار دياليزي نادر هستم كه نمي‌توانم به راحتي پيوند كليه بشم اگر هم پيوند بشم بايد تا آخر عمر دارويي بخورم كه روزي 23000 تومان هزينه دارد. به همين خاطر چون كه مي‌دونم پدر همچين پولي نداره خير پيوند كليه را زده‌ام.

بابا جون مهربونم سرتون رو درد آوردم. مي‌دونم خيلي كار دارين. اما از شما چند تا تقاضا دارم: اول اين كه دستگاه‌هاي دياليز بيمارستان‌ها خيلي قديمي هستند و دياليز براي ما خيلي درد داره، فكري به حال اين دستگاه‌ها بكنيد، دوم اين كه شنيديم دولت و مجلس هر سال براي راحتي‌ ما پول‌هاي زيادي به بنياد بيماران خاص مي‌ده، اما حقيقتش اينه كه هيچ كمكي به ما نميشه و نمي‌دونم پولها كجا مي‌ره، ما بچه‌هاي دياليزي چشممون به دستهاي پر مهر شماست.

زير آسمان آبي ايران هميشه سبز، كبوتران شكسته بال به پرواز در ميان و چه ديدني است پروازشان و چقدر زيبا و شنيدني است صداي بال‌هايشان و يقينا دردهايمان در واژه سكوت نمي‌گنجد اگر شما در كنارمان باشيد.

سارق مسلح يك ساعت پس از سرقت پرايد، در عوارضي تهران ـ كرج بر اثر واژگون شدن خودرو جان سپرد.

به گزارش فارس، ساعت 18 و 30 دقيقه روز چهارشنبه گذشته خودرو پرايدي كه با سرعت بالا در اتوبان تهران به كرج در حركت بود، به خاطر سرعت بالا واژگون شد.
با واژگون شدن خودرو پرايد، راننده خودروهاي عبوري به كمك راننده پرايد شتافتند. اما او به خاطر شدت جراحاتش فوت كرده بود.

دقايقي پس از حادثه ماموران پليس در محل حادثه حاضر شده و متوجه شدند راننده خودرو خلج نام داشته است.
همچنين در بازرسي بدني راننده از او يك اسلحه كلت كشف شد. پيدا شدن اسلحه باعث شك ماموران به موضوع شد به همين خاطر بررسي پلاك خودرو و اصالت آن در دستور كار پليس قرار گرفت.
در بررسي خودرو مشخص شد، ساعتي قبل پرايد به صورت مسلحانه سرقت شده بود.

ماموران در ادامه از راننده پرايد كه از ناحيه شكم هدف گلوله قرار گرفته بود تحقيق كردند كه او اظهار داشت: عصر روز چهارشنبه در اتوبان شيخ فضل‌الله در حال حركت بودم كه مرد مسلحي با تهديد اسلحه از من خواست از خودروام پياده شوم. در برابر خواسته او مقاومت كردم. سارق مسلح وقتي با مقاومت من روبه‌رو شد اسلحه‌اش را به سمت من گرفت و گلوله‌اي به شكم من شليك كرد.

با مجروح شدنم سارق مسلح من را در آن وضعيت رها كرده و خودروام را سرقت كرد.
مرد مجروح با مشاهده عكس راننده فوت شده پرايد موفق شد سارق مسلح را شناسايي كند.

خلج پس از سرقت پرايد به سمت كرج در حال فرار بود كه در نزديكي عوارضي به خاطر سرعت زياد و عدم توانايي در كنترل خودرو، پرايد واژگون شده بود.
با دستور شاملو، بازپرس شعبه اول دادسراي جنايي تهران، جسد اين مرد به پزشكي قانوني منتقل شد.

يک نوزاد پسر در شيلي با جنيني در شکم به دنيا آمد و پزشکان مورد او را بسيار نادر ارزيابي کردند.

به گزارش مهر، پزشکان شيليايي پيش از تولد اين نوزاد، بدن مادر را اسکن کردند و يک جنين 4 اينچي را درون شکم نوزاد پسر يافتند.

اندام‌هاي زيرين و بخشي از نخاع اين جنين پرورش يافته اما سر آن رشد نکرده و هيچ شانسي براي زنده ماندن ندارد. پزشکان پس از تولد نوزاد با انجام عمل جراحي جنين را از داخل شکم او بيرون آوردند.

به گفته «ماريا آنجليکا بلمار»، رئيس بخش زايمان بيمارستان «هرنان هنريکوئز»، تولد اين نوزاد يکي از موارد نادر است. اين حالت از هر 500 هزار تولد زنده در يک نفر رخ مي‌دهد.
بنا بر گزارش «رويترز»‌، تعداد نوزاداني که در سراسر جهان بدين نحو متولد شده اند، کمتر از 90 نفر گزارش شده است.

عشاير عراقي پيكر مطهر يك شهيد دوران دفاع مقدس را كه احتمالاً مربوط به عمليات كربلاي 5 است در كنار منطقه نهر جاسم در منطقه عمومي شلمچه عراق كشف كردند.

به گزارش فارس، اين پيكر در مرز شلمچه تحويل مقامات ايراني و سپس گروه تفحص شهدا شد.

براساس اين گزارش، اين پيكر تقريباً سالم است و اين شهيد گمنام انگشتان دست راست خود را با سمبل و علامت پيروزي در حالي كه انگشتر فيروزه‌اي در آن مي‌درخشد، ثبت كرده است.
تاكنون پيكر تعداد زيادي از شهدا در شلمچه سالم به دست گروه‌هاي تفحص رسيده است.