« آقا شیخ مرتضی زاهد كه در تمام طول سال، آب آشامیدنی اش فقط آب بسیار خنك و مخلوط با یخ بوده‌ است و به جز این؛ تشنگی و عطشش فرو نمی نشسته است، دو روز از سال به كلی تشنگی و عطش را فراموش می‌كرده ‌است.
ایشان در روزهای تاسوعا و عاشورا به هیچ وجه، لب به آب خنك نمی زده است. »

حکومت نظامی !

حاج حسین حیدری تعریف کردند:
« در آن زمان ، حکومت نظامی اعلام شده بود و مردم بعد از ساعتی معین از شب، حق بیرون آمدن از خانه هایشان را نداشتند در آن دوران یکی از جلسه های آقا شیخ مرتضی بی اندازه به طول می انجامد و تا بعد از ساعت حکومت نظامی ادامه می یابد.
آن شب آقا شیخ مرتضی با چند نفر از دوستان و رفقایش در حال بازگشت از جلسه بودند که در راه با تعدادی پاسبان روبرو می شوند. دوستانش با ترس و دلهره به آقا شیخ مرتضی می گویند:
آقا چند پاسبان دارند به این سو می آیند، چه باید بکنیم؟
آقا شیخ مرتضی جواب می دهد:

 نگران نباشید و همگی بیایید در کنار من بایستید.

او به کنار دیوار می رود و همه همراهانش نیز در کنارش می ایستند. آقا شیخ مرتضی شروع به گفتن کلماتی می نماید.
پس از لحظاتی پاسبانها به آنها نزدیک می شوند و بدون اینکه آنها را ببیند، درست از جلوی آنها رد می شوند و می روند! »

این مرد عاقبت به خیر می شود !

حاج شیخ احمد مجتهدی تهرانی کتابی به نام «آداب الطلاب» دارند. در این کتاب به مناسبت به چند داستان و مطلب از آقا شیخ مرتضی زاهد اشاره شده ‌است.
« روزی؛ چند نفر از دوستانش او را به دوش گرفته بودند و به سوی جلسه ای می رفتند. در راه، با یکی از داش ها و جاهل های تهران روبرو می شوند.
آن شخص به محض اینکه در آن وضعیت، نگاهش به چهره الهی و ملکوتی آقا شیخ مرتضی زاهد می افتد بسیار ذوق زده می شود و بعد از کمی قربان صدقه رفتن برای آقا شیخ مرتضی، با همان مسلک داش مشتی گری اش، با صدای بلند، شروع به فحش و ناسزاگویی به دشمنان و مخالفان اسلام و علمای ربانی می کند.
دوستان و رفقای آقا شیخ مرتضی، از اینکه آن آقا، برای برائت و ابراز انزجار از دشمنان و مخالفان علمای دین از آن کلمات ناپسند و آب دار استفاده کرد ناراحت می شوند اما وقتی از آن مرد، دور می شوند آقا شیخ مرتضی زاهد به آنها می گوید:

« این مرد، عاقبت به خیر و رستگار خواهد شد. »

و سالها بعد، مرحوم حاج آقا فخر تهرانی، آن آقای داش مسلک را دیده بود که اهل نماز و مسجد و جماعت شده و مسلک و مرام مومنین را پیدا کرده است. »

حضرت امام باقر علیه السلام فرمودند:
« اذا اردت ان تعلم ان فیک خیرا فانظر الی قلبک، فان کان یحبّ اهل طاعه الله و یبغض اهل معصیته، ففیک خیر و الله یحبک، و ان کان یبغض اهل طاعه الله و یحبّ اهل معصیته فلیس فیک خیر و الله یبغضک و المرء مع من احبّ.
اگر خواستی که بفهمی آیا در تو خیری هست یا نه؟
 پس به قلبت نگاه کن. اگر اهل طاعت خدا را دوست دارد و اهل معصیت را دشمن می دارد پس در تو خیری هست و خدا هم تو را دوست دارد و اگر دل و قلبت، اهلِ طاعت خدا را دوست ندارد و اهل معصیت را دوست می دارد پس در تو خیری نیست و خدا تو را دشمن می دارد و آدمی، با کسی است که او را دوست دارد. اصول کافی، ج3، ص 192»

بارش باران و عنایت حضرت زهرا(س)

حاج آقای شیرازی می گفت:
« در یکی از سالها آقا شیخ مرتضی زاهد در روز شهادت حضرت فاطمه زهرا علیها السلام بر بالای منبر بود. آن روز آقایان در داخل اتاقها حضور داشتند و جمعی از خانمها در گوشه ای از حیاط نشسته بودند.
در وسطهای جلسه ناگهان باران شدیدی شروع به باریدن کرد. خانمهایی که در حیاط نشسته بودند می خواستند خودشان را جمع و جور کنند، همهمه و سر و صدایشان بلند شد.
در همین لحظه آقا شیخ مرتضی سرش را کمی به سوی آسمان بالا گرفت و به آرامی گفت:

« مگر نمی بینی؛ نبار! »

آقا شیخ مرتضی دوباره به ادامه صحبتهایش مشغول شد. کم کم سر و صدای خانمها فرو نشست و ما هم که داخل اتاق بودیم متوجه شدیم دیگر خبری از باران نیست.
جلسه به پایان رسید و مردم در حال رفتن بودند. در موقع بیرون رفتن از خانه، همه خیال می کردند باران دوباره شروع به باریدن کرده است.
 ولی من ناگهان به صورت تصادفی به یک پدیده بسیار شگفت واقف شدم. ابتدا شکّ کردم، ولی دوباره برگشتم و با دقت، داخل و خارج از خانه را نظاره کردم. آنچه را می دیدم بسیار واضح و آشکار بود!

در بیرون از خانه در همه جا باران می بارید و فقط در فضای آن خانه باران نمی بارید. و من تازه متوجه شدم بعد از آن دعای آقا شیخ مرتضی زاهد، در همه این مدت باران در حال باریدن بوده‌ است و فقط در فضای آنجا باران نمی باریده است!
 آن روز به غیر از من، سه چهار نفر از دوستان نیز به این پدیده خارق العاده پی برده بودند! »

۱۱اخخخخElmar Weisser--pride of the Swabian Beard Club

« روزی آقا فرمودند: در منطقه جاسب قم گروهی از کشاورزان در زمان گذشته با شتر و قاطر به زیارت حضرت ثامن الحجج علیهم السلام مشرف می شوند و هنگام مراجعت و وارد شدن در محدوده جاسب پیرمردی از اهل محل را می بیند که در گرمای روز کوله باری از علف به دوش کشیده و با مشقت بسیار به خانه می رود، مسافرین مشهد مقدس که او را می بینند زبان به شماتت و سرزنش می گشایند که: پیرمرد، زحمت دنیا را ول کن نیستی، آخر بیا تو هم لااقل یک بار به مشهد مقدس سفر کن. و این سخن را تکرار و او را بسیار توبیخ می کنند.
پیرمرد خسته و پاک دل زبان می گشاید و می گوید: شما که به زیارت آقا رفتید و به آقا سلام دادید، جواب گرفتید یا نه؟ می گویند: پیرمرد، این چه حرفی است که می زنی مگر آقا زنده است سلام ما را جواب بدهد؟!
پیرمرد می گوید: عزیزان، امام که زنده و مرده ندارد، ما را می بیند و سخنان ما را می شنود، زیارت که یک طرفه نمی شود.

آنان می گویند: آیا تو این عُرضه را داری؟ وی می گوید: آری، و از همان جا رو به سمت مشهد مقدس می کند و می گوید:« ألسلام علیک یا امام هشتم » و همه با کمال صراحت می شنوند که به آن پیرمرد به نام خطاب می شود که: علیکم السلام آقای فلانی »
و بدین ترتیب زائرین همگی خجالت کشیده و پشیمان می شوند که چرا سبب دلشکستگی این مرد نورانی شدند. »

ارزش کار خالصانه

« روزی آقا در رابطه با پاداش عمل صالح اگر چه اندک باشد، فرمود:
یکی از علمای نجف روزی در مسیر راهش به فقیری یک درهم صدقه داد ( البته بیشتر ازآن نداشت ) شب در خواب دید او را به باغی مجلل و دارای قصری بسیار عالی و زیبا دعوت کرده اند که نظیر آن را کسی ندیده بود. پرسید این باغ و قصر از آن کیست؟ گفتند: ازآن شماست تعجب کرد که من در برابر این همه تشریفات، عملی انجام نداده ام. به او گفتند: تعجب کردی؟ گفت:آری. گفتند: تعجب نکن. این پاداش آن یک درهم شماست. که خالصانه و با حسن عمل انجام گرفته است. »

پاسخ وسوسه شيطان

فرزند شيخ نقل می‌كند كه : روزی همراه پدرم میرفتيم، ديدم دو خانم آرایش كرده و بی حجاب، يكی اين طرف پدرم می‌رود و ديگری در طرف ديگر، در دست هر يك فرفره‌ای بود، آنها به پدرم میگفتند: آشيخ فرفره ما را نگاه كن، كدام يك قشنگ می‌چرخد؟
من كوچك بودم و نمی‌توانستم چيزی بگويم، پدرم اعتنايی نمیكرد، سرش پايين بود و لبخند می‌زد. چند قدم همراه ما آمدند ولی يك باره از نظر ناپديد شدند! از پدرم پرسيدم كه اين‌ها كه بودند؟
پدرم فرمود:
« هر دو شيطان بودند.

عکس هایی که در زیر مشاهده می کنید تصویری افرادی می باشد که عجایب جهان تا سال 1990 محسوب می شدند. تمامی این تصاویر مستند می باشند و این افراد تا قبل از سال 1990 در دنیا می زیسته اند.

مرد اسکلتی

چاق ترین مرد جهان

دو قلو های به هم چسبیده

زن صورت سگی

مرد صورت فیلی

کوچک ترین زن جهان

مرد سه پا

]

 تا آنجا كه ما به خاطر داريم، بعد از برد چهاربر صفر سايپا مقابل تراكتورسازى در سال ۱۳۷۲ در مسابقات دو گروهى ليگ آزادگان هرگز چنين چيزى تكرار نشده بود ... فكر مى كنيد اسم بعضى ها بى خودى «بد» در مى رود؟

محمد مايلي كهن، كه اين روزها در همه جا بصورت غير منظره حضور پيدا مي كند برخلاف گذشته خيلي راحت وقت خود را در اختيار خبرنگاران مي گذارد او اخيرا در مصاحبه مفصل خود با ايپنا در خصوص مسائل كلان ورزش كشور و مشكلات باشگاه پرسپوليس صحبت كرد كه چكيده آنرا مي خوانيد
ايپنا: آدم هاي زيادي آمدند توي اين فوتبال و رفتند. آن سال شما را از تيم ملي كنار گذاشتند. با آن شكلي كه ديگر تكرار نشد.
*مايلي كهن با ياد مادرش صحبتهاي خود را آغاز كرد او در حالي كه گريه مي كرد گفت: من خيلي جاها حتي مادرم را به اين فوتبال فروختم. مادرم غير از من كسي را نداشت. بعضي جاها گفتند پدر من فوت شده است. نه اتفاقا زنده است و در قيد حيات است. ازدواج كرده، من هم به ايشان احترام مي گذارم. اما مادرم (بغض) او غير از من كسي را نداشت. برايش وقت دكتر مي گرفتم، يكدفعه مي خورد به تمرين تيم. من هم چون به نظم و انضباط خيلي اعتقاد دارم نمي توانستم كاري كنم.
* ما شش گل به كره جنوبي زديم. يادتان هست مربي كره اي گريه كرد؟ من هم گريه كردم، در خلوت خودم برايش گريه كردم و به بي رحمي فوتبال نفرين كردم. من در تمام طول عمرم به دنبال اين نبودم كه اشك كسي را ببينم، حتي حريفم، حتي كسي كه در مقابلم ايستاده. آمديم ايران شادي هموطنان خودم را ديدم، خنديدم، شاد شدم.
*فوتبال روح بزرگي دارد. زيباست، فوتبال fair play دارد، فوتبال قواعد دارد. اگر مشكلي هست از خود ماست نه از فوتبال. فوتبال كه مشكلي ندارد. ما مشكل داريم. وقتي در مملكت ما معني فوتبال مي شود حقه و نيرنگ... . كشورهاي صاحب فوتبال را نگاه كنيد، بعد مي فهميد ما اصلا fair play نيستيم. آنها وقتي قرار است توپ را در يك بازي جوانمردانه به حريف بدهند مستقيما توپ را به حريف مي دهند، اما ما اينجا توپ را به نفع حريف به اوت مي زنيم، اما در چه نقطه اي؟ نقطه اي كه براحتي مي توانيم با پرس كردن توپ را پس بگيريم. پس ما fair play هم نيستيم.
*نزديك به ده سال در دفتر امور مشترك فدراسيون ها كار كردم. فائقي كه آمد، نزديكي اتاقي كه با هم كار مي كرديم باعث شد او يك توانايي هايي را به اشتباه در من ببينيد و ...
چرا مي گوييد پرپر مي زنم، ها؟ من پرپر نمي زنم. من مخالف جريان محافظه كاري هستم، محافظه كاري كه قبل از انقلاب وجود داشت، حالا يك عده اي هستند كه دردها را مي بينند اما سكوت مي كنند.
*نظم و انضباط . اصول من انسانيت است. دوستي و محبت. راستي و يكرنگي. اينها سخت حاصل مي شود. به من مي گويند تو داري خلاف جريان آن شنا مي كني. خودم هم اين مساله را مي دانم، اما مهم نيست. خسته نشده ام. من
* فوتبال يك بازي تيمي است است، اگر بازيكن بي غيرت است، من مربي هم بي غيرتم. اگر بي غيرتي به تيمي نفوذ كرده و دارد تيمي را ازپا در مي آورد من هم در اين بي غيرتي نقش دارم. اين نيست كه خودم را جدا كنم. اصلا بگوييد ببينم چه كسي به بازيكن غيرت مي آموزد، كي غير از مربي؟ آن هم در يك تيم بيست و پنج نفره.
*من ثروتمندترين آدم روي زمين هستم چون قانعم. من از شما سوال مي كنم. چرا من هنوز خبر ، سوژه يا تيتر داغ مطبوعات هستم. من مخاطب دارم حمل بر خودستايي نشود اما با تمام جسارت بايد بگويم حرف من خريدار دارد. من خرد نشده ام شايد به حرف خودم نرسيده باشم اما من يك دل خوش دارم. دلخوش به اينكه حرف اين مردم را مي زنم و جيب بزرگي ندارم.
*خيلي از مواقع حتي اجازه نميدادم كه دوربين ها مراسم هاي مذهبي مارا به تصوربكشند، از ترس اينكه مبادا دچار ريا و تظاهر بشوم. حتي در مراسم هايي هم كه شركت مي كرديم نظم را فراموش نمي كردم.
*مهرداد ميناوند آن سالي كه سجده كرد من به او گفتم «ياا... سجده كن»، ها، بپرسيد. بعد كه كمي تغيير رويه داد چرا... از خودش بپرسيد. تقصير بازيكن نيست. امروز نمي‌توانيم فقط بازيكن را متهم كنيم. داريم از چي فرار ميكنيم، از مسؤوليتي كه به خوبي انجامش نداده‌ايم.*هيچ‌وقت با دادكان ارتباط تنگاتنگي نداشته‌ايم. شما عملاً ديديد كه تيم‌ملي اميد وقتي باخت گفتند مايلي كهن را سازمان كنار گذاشت. در مراسم توديع سازمان گفتند، سازمان طي اين چند سال اجازه داده فدارسيون‌ها مستقل عمل كنند.اين حرف تهوع‌آور بود. خدا پدر چوپان دروغگو را بيامرزد. بيچاره يك دروغ گفت تا به امروز داريم در كتاب‌هايمان او را سرزنش ميكنيم‌،‌اسمش ثبت شد، هيچ كس هم ديگر حرفش را باور نكرد ما هر روز داريم به هم دروغ مي‌گوييم و باز...

*هيچ كس مثل من پرسپوليس را نمي‌شناسد. حتي پروين. هرچه كه دارم از پرسپوليس دارم. منت‌نگذاشتم روي سر اين تيم. پرسپوليس به ما شهرت داد.
*من حرف پروين را مي‌فهمم و او هم حرف مرا. او گفته من پشت سر مايليكهن نماز مي‌خوانم. من هزار و يك عيب دارم، حالا به كنار. چطور مي‌شود كه شما پشت سر من نماز مي‌خواني اما هيچ‌وقت با من كار نميكني.چرا؟ چون من نمي‌توانم جلوي او پشتك بزنم و او هم. مي‌داند كه من خريدني نيستم.
*خود غمخوار از جمله كساني بود كه اوايل مي‌خواست با پروين عكس بگيرد و... بعدها رسيد به احساس مديريت. غمخوار جزو خانواده پرسپوليس بود. خطيب آدم نجيبي است. به كسي نمي‌تواند بگويد، «نه». زحمت ميكشد اما اگر برود حتماً با يكي،‌دو ميليارد بدهي مي‌رود. مثل غمخوار.
*امسال ليگ را تعطيل ميكنيم چون نورافكن نداريم. پول نداشتيم؟ بودجه اينها بعد از هاشمي‌طبا چهل برابر شد. چطور پول داشتيم كه توي يك سري از فدراسيون‌ها تزريق كنيم كه برود توي ستاد انتخاباتي آقاي x. اما پول چهارتا نورافكن نداشتيم، نه، ما فكر نداريم، فكر ما اين است، مايليكهن امروز چي گفت؟ مصطفوي چي گفت؟ امروز صدوپنجاه نفر دارند در فدراسيون كار ميكنند. كار بزرگي ميكنند؟

مردي در يكي از روستاهاي نرماشير بم زندگي مشترك خود را با دخترعمه و دختردايي خود به طور هم‌زمان آغاز كرد.

به نوشته «كيهان»، وي مراسم عقد با اين دو دختر را در دو جشن جداگانه برگزار و كارت عروسي خود را با نام دو همسرش چاپ كرد.

اين مرد 35 ساله كه همسر اولش را چهار سال قبل از دست داده است، به خاطر لجبازي با بستگان همسر دوم، هم‌زمان دست به ازدواج سوم زده است.

دو همسر وي 25 و 15 ساله هستند.

 از منوی صادق با انتخاب نام سوره  قرآن بخوانیم.

و سپس از قطار پیاده می‌شوند و سریعاً به مدرسه‌ای در سبزوار می‌روند و به مدیر مدرسه می‌گویند: من می‌خواهم برای بچه‌ها سخنرانی كنم

 مدیر می‌گوید: شما چه كسی هستید و از طرف چه كسی آمده‌اید كه می‌خواهید سخنرانی كنید. وانگهی اكنون بچه‌ها در كلاسها مشغول درس می‌باشند و موقع سخنرانی نیست.آقای مجتهدی مجدداً می‌گویند :چاره‌ای نیست جز اینكه همین الآن سخنرانی كنم

و به هر ترتیب كه بوده مدیر مدرسه را راضی می‌كنند. بالاخره زنگ مدرسه زده می‌شود تا بچه‌ها برای انجام سخنرانی به حیاط مدرسه بیایند هنگامی كه تمام بچه‌ها به حیاط مدرسه می‌آیند آقا شروع به سخنرانی می‌نمایند، به مجرد اینكه می‌گویند بسم الله الرحمن الرحیم

یك مرتبه تمام چند طبقه مدرسه فرو می‌ریزد و به تپه‌ای خاك تبدیل می‌شود! آنگاه آقا می‌فرمایند: والسلام علیكم و رحمت الله و بركاته

 و در حالی كه همه پرسنل و دانش آموزان مدرسه در جنجال و آشوب بسر می‌بردند آنجا را ترك می‌كنند و بدین گونه جان چند صد نفر را از اتفاقی كه می‌خواسته رخ بدهد نجات می‌دهند.